กนิษฐา's profileMoO-DaNgPhotosBlogLists Tools Help

Windows Media Player

กนิษฐา เจนเวชประเสริฐ

Occupation
Location
Interests
No list items have been added yet.

MoO-DaNg

love is all around
August 19

จ้า

           วันก่อนได้เรียนเรื่อง อัลไซเมอร์ อ่ะ พอเรียนแล้ว ก็รู้สึกสงสารมากมายเลยนะ กับคนที่เป็นโรคนี้ ลองคิดดูสิ ถ้าเราเกิดเป็น ขึ้นมา จะทำไงอ่ะ
 อาจารย์บอกว่า มันมีหนังเรื่องหนึ่งอะ จำไม่ได้อ่ะ ชื่อเรื่องอะไร มันก็ ประมาณว่า มี ตา ยาย คู่หนึ่ง แล้วที่นี้ ยายเป็น อัลไซเมอร์อ่ะ ทีนี้ ตาก็ต้องทำทุกอย่างเพื่อที่
จะไม่ให้ ยาย ลืม ว่าตาเป็นใคร  โดยเขียน ไดอารี่ ขึ้นมาให้ยายอ่านอ่ะ ประมาณว่ามา เคยใช้ชีวิตร่วมกัน มี ความสุข-ทุกข์ ด้วยกัน  โฮ่...พอฟังแล้ว รู้สึกตื้นตันใจเน๊อะ
ดูสิ ว่า คนที่เรารักที่สุด กลับ จำเราไม่ได้ จะรู้สึกเสียใจมากแค่ไหน ....แต่ก็ ต้องเก็บไว้คนเดียว บอกใครไม่ได้เพราะมันเป็น โรค อ่ะนะ... เห้ออออ
            สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับชีวิต คืออะไร.....สำหรับเราคิดว่า การไม่มีโรค เป็นสิ่งที่ดีที่สุดอ่ะนะ  เห็นด้วยไหมเอ่ยยยย
August 08

สอบเสร็จ สักทีเรา

 
 
 
สอบเสร็จสักทีนะ   เทอมนี้เหนื่อยจิงๆเลยอ่ะ  ลงตั้ง 22 หน่วยกิต
ดูสิสอบมาราธอนมากเลย 7 วันติดกันเลยนะ
ไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย
พอสอบเสร็จ ก็ไป ฉลองกับเพื่อนๆอ่ะ
ไปกิน ที่ร้าน เที่ยวละไม อ่ะ  บรรยากาศดีมากเลย
มีคนมาเล่นดนตรีให้ฟังด้วยหล่ะ...
จากนั้น ก็ต่อที่ แชมป์ คาราโอเกะ กัน
กว่าจะกลับ ก็ เกือบเที่ยงคืนอ่ะ
แต่ที่ไม่ดีอย่างคือ ฝนมันตก อ่ะ ไม่ชอบเลย ไปไหนก็ลำบาก
เหอะๆ   อัพแค่นี้หล่ะ... ไม่รู้จะบรรยายไรต่อล่ะ
 
   ต่อไปก็จะได้ทำในสิ่งที่อยากทำสักที เหอะๆ  
 
 
ขอให้เพื่อนๆทุกคน GET AAAAA  นะจ๊ะ
  
 
 
 
July 01

คิดถึง...

 ไม่เคยจะห่างกัน
         แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ แต่เริ่มรู้หัวใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
รักกี่คนไม่เคยคิดผูกพันเพราะใจฉันมีแต่เธอเพียงเท่านี้
 ด้วยความรักและทางที่เราต้องเดิน
แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร
อาจจะเผลอแค่เพียงแค่สายตา
เพราะหัวใจฉันรู้ว่า มีเธอในใจเท่านั้น
 
อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไหร่
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจ ว่าฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ
 
อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาสักเท่าไหร่
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ ทุกนาทีหัวใจเรานั้น ไม่เคยจะห่างกัน
 
 
 
 
 
 
 
                                     คิดถึงอ่ะ ....
 
 
 
May 17

ก่อน เปิด เทอม

ไม่ได้อัพสะนานเลยอ่ะ ...สรุปว่าเอารูปลงไม่ได้สักทีเลย...เซ็งเหมือนกาน
....
ตอนนี้ก็ใกล้เปิดเทอมแล้วอ่ะ ก็ ขอพักผ่อนอย่างเต็มที่หน่อยแล้วกันนะ
ปิดเทอม เทอมนี้ยาวนานจิงๆเลย ได้อยู่แบบสบายๆ อย่างเต็มที่
พอเปิดเทอมแล้ว ทุกอย่างก็ ต้องยุ่งแน่ๆเลยอ่ะ
แถมต้องตื่นเช้าอีกต่างหาก เรียน 8.00 ทุกวันเลยง่ะ
 แถมยังเลิกเรียน เย็นอีก ไม่มีเวลา ไป เถลไถลเลย 555
....
                                        ประสบการณ์ที่ได้ช่วงปิดเทอม :
                                              ช่วงปิดเทอมที่แสนวิเศษ.... เราได้ทำอะไรเยอะแยะเลยอ่ะ 
 
                                        ฝึกงาน    เราได้ไปฝึกที่ โรงงาน Millimed ซึ่งเป็นโรงงานยาอ่ะนะ อยู่ที่ จ.สมุทรปราการ ครั้งนี้ก็ ไป
                                        กะเพื่อน อีก2 คน (เอื้อย กะ ขวัญ) เราก็ไปเช่าหอพักอยู่กันอ่ะ ก็โอเคดีนะ การเดินทางสะดวกสบายดี
                                        เสียอย่างเดียวคือ มันเป็นช่วงที่ทำถนน ทำให้ฝุ่นเยอะมากมาย การฝึกงานครั้งนี้ เป็นการมาดูงานเฉยๆอ่ะ
                                        ไปแค่ 7 วันเอง มีแต่คนแปลกใจอ่ะ ว่าทำไมมาสั้นจังเลย เพราะส่วนมากเค้าจะมากัน 3 เดือนอ่ะ ....
                                        การมาครั้งนี้ ก็ทำให้เราสามารถตัดสินใจอะไรได้ ในหลายๆอย่างเลยหล่ะ
                                      
                                        เชียงใหม่   หลังจากกลับมาไม่นาน ครอบครัวเราก็ไป เที่ยวที่เชียงใหม่ ไปเชียงรายด้วยหล่ะ ไปครั้งนี้
                                        ก็ช๊อปไปเยอะเลย ลืมบอกไปว่า ไปกะอากง อาม่า ด้วยอ่ะ เหอะๆ ก็สนุกไปอีกแบบอ่ะนะ ถ้ามีโอกาสอีก
                                       ก็จะชวน อาม่าไปเที่ยวอีก ..... อิๆๆ
 
                                        เมืองปักกิ่ง   เราไป ปักกิ่งแค่ 1 เดือนเองอ่ะ ตอนแรกก็กลัวๆนะว่าจะรู้เรื่องป่าว แต่พอไปแล้ว กลับสนุก
                                        ได้เจอเพื่อนดีๆ ไปเจอพี่ดีๆ มีความสุขมากเลยอ่ะ อยากอยู่ต่อด้วยซ้ำ แถมของกินของใช้ก็ถูก เนี๊ยะ ถ้ามี
                                        โอกาสอีก จะไปเรียนต่ออยู่อ่ะ (คิดว่างั้น) ความทรงจำที่ดีๆ จากปักกิ่ง ทำให้เราลืมไม่ลงเลยทีเดียว 55
                                        ....ไปครั้งนี้ ก็ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างทีเดียว  ไม่ว่าจะเป็นการใช้ชีวิต การเรียน การอยู่ร่วม
                                        กับผู้อื่น และอื่นๆอีกมากมาย .... เราไม่เคยเสียดายวันเวลาเหล่านี้เลย มีคนเคยบอกว่า ไปแค่เดือนเดียว
                                        มันจะได้อะไรกลับมาหล่ะ พูดก็คงไม่ได้หรอก แต่สำหรับเราคิดว่า ไม่มีอะไรที่สูญเปล่าหรอก เพราะอย่าง
                                        น้อยก็ทำให้เราได้รู้จักมิตรภาพดีๆ ที่มีให้แก่กัน สำหรับการเรียนนั้น มันก็คงต้องค่อยเป็นค่อยไป....
                                           
                                        บ้านที่อบอุ่น  หลังจากกลับมาปักกิ่ง เราก็อยู่แต่บ้านเลยอ่ะ วันๆก็ไม่ค่อยมีอะไรทำเท่าไหร่ ก็ ออกมาเฝ้าร้าน
                                        บ้างอ่ะ แถม ตื่นสายที่ 1 เลย 55+  ก็นะ ขอพักผ่อนอีกหน่อยแล้วกัน กลับมาบ้านเราก็ช่วยมาม้า ทำกับข้าวอ่ะ
                                        ก็สนุกดีอ่ะ ตอนนี้ มาม้ากำลังเห่อ กระทะไฟฟ้าอยู่อ่ะ  เหอะๆๆ นะ  ....
 
 
 
                                           gggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggg
                                                   "เหลือเวลาอีกไม่กี่วันสินะ ที่ชีวิตการเป็น นศ.เภสัช จะกลับมาเหมือนเดิม มีกิจวัตรแบบเดิมๆ
                                               ไม่รู้จะมีโอกาส ไป เที่ยวแบบนี้อีกหรือป่าวก็ไม่รู้ ต่อไปก็ต้องเป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้องมีความรับผิดชอบ
                                               ที่มากขึ้น ....สู้ๆๆตาย "
                                          ปล. เค้าจะเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆ Rx'23 ทุกๆคนนะ       สู้ต่อไ ป !!!
 
May 02

4U

อยากอยู่เงียบๆคนเดียวอีกสักพักได้ป่าวอ่ะ
หวังว่าคงจะเข้าใจนะ
....
กลับไปใช้ชีวิตของตัวเองแล้วกันนะ
 
 
 
                                (ไม่รู้จะมีโอกาสได้อ่านรึเปล่า)
 
Photo 1 of 3